Over Romy

Ik ben Romy Spaans. Sport en leefstijl zijn eigenlijk altijd al een rode draad geweest in mijn leven. Van jongs af aan was ik veel bezig met bewegen en presteren, met name in tennis, wat ik nog steeds fanatiek doe. Met een druk leven waarin sport en werk samenkwamen, merkte ik al vroeg hoe belangrijk het is om structuur te hebben en goed voor jezelf te zorgen om het vol te kunnen houden.

In tennis leerde ik iets wat ik later overal ben gaan herkennen. Je kunt de omstandigheden de schuld geven als iets niet lukt, of je kunt eerlijk kijken: waar laat ik zelf punten liggen? Dat stukje verantwoordelijkheid nemen, patronen analyseren en blijven zoeken naar wat wel werkt, neem ik nog elke dag mee in mijn werk.

Tijdens mijn opleiding Sportkunde en de stages die daarbij hoorden, zag ik voor het eerst hoe het er in organisaties echt aan toe gaat. Hoge werkdruk, verzuim dat blijft oplopen, moeite om mensen te behouden… en vooral: iedereen was druk met oplossingen bedenken. Trainingen, interventies, nieuwe plannen. Maar wat mij opviel, was dat niemand echt naar de basis keek.

Na mijn studie ben ik gaan werken bij een arbodienst, en daar zag ik precies hetzelfde gebeuren. Steeds opnieuw. En als je dan simpele vragen stelde, hoeveel mensen kennen jullie missie echt, hoeveel waren betrokken bij het opstellen ervan, en wie gebruikt die als leidraad in dagelijkse keuzes? Dan bleef het vaak stil.

Ondertussen gebeurde er iets anders. Organisaties komen vaak pas in beweging als iemand uitvalt. Als de druk te hoog wordt. Als het probleem niet meer te negeren is. Misschien herken je dat wel: dat je op zondag al bezig bent met wat er maandag weer speelt, dat je voelt dat het niet klopt, maar niet precies kunt aanwijzen waar het zit.

Voor mij werd toen steeds duidelijker: dit kan anders. En eigenlijk moet dit anders. Want werk is een plek waar mensen een groot deel van hun leven doorbrengen. Dan zou het toch logisch moeten zijn dat die plek energie geeft in plaats van energie kost?

Mijn kracht zit in het verbinden van mensen en het zichtbaar maken van wat er al wel goed gaat. Want daar zit vaak de sleutel. Tegelijkertijd ga ik een kritische blik niet uit de weg, juist omdat ik weet dat echte verandering daar begint.

Ik heb zelf ervaren, zowel in sport als in mijn werk, dat wanneer je fysiek en mentaal goed in je vel zit, je simpelweg beter presteert. En dat geldt net zo goed voor medewerkers binnen een organisatie. Wanneer mensen zich veilig voelen, betrokken zijn en weten waar ze het voor doen, zie je dat terug in alles: in hun energie, hun prestaties en uiteindelijk ook in de resultaten van de organisatie.

Daarom help ik organisaties niet om nog meer te doen, maar om te bouwen aan wat echt nodig is. Zodat je minder bezig bent met brandjes blussen, meer grip krijgt op wat er speelt en weer ruimte hebt om vooruit te kijken.